Motivasyon Mektubu

Evet şu an yazacaklarımın bildiğiniz motivasyon mektubuyla gram alakası yok. Yaşadıklarıma ve anlatmak istediklerime bir başlık bulamadığım için bunu uygun gördüm 😛 🙂 (azcık sıyırmış galiba dediğinizi duyar gibiyim 🙂 ama olsun ).

Hayatınızda hiç bir dönüm noktası yaşadınız mı? Ya da birkaç tane dönüm noktası? Hiç mi yaşamadınız? Harika o zaman sizleri kenarı alalım şanslı arkadaşlar 🙂 seviliyorsunuz.

Ben sanırım bir kaç dönüm noktası yaşayanlardanım (kendimce). Hatta bunlardan en önemlilerini sadece bu sene içinde yaşamış olmam, ”YOK ARTIK DAHA NELER” diyeceğim , “bu da gelmez başıma ya o kadar da değil”, “abartmıyor muyuz biraz, tatlım” diyeceğim, inanmak istemeyip, “birazdan uyanacağım ve hepsi geçmiş olacak” diyeceğim şeylerin hepsini bir seneye sığdırmayı başardım (!).

Bu bir iç dökme yazısı olmadığı için, bunları buralarda anlatmayacağım tabii. Asıl amacım ne olursa olsun zor zamanlardan, sınavlardan “nasıl sağ çıkarız” (nasıl sağ çıkmaya çalışıyorum 🙂 ) bunu maddelerle anlatmak 🙂 .

  • Her şeyden önce dünyanın en basit, en düz ve en en en klişe cümlesi “KENDİNE İNAN” ile başlamak istiyorum. Çünkü öyle anlar olacak ki yaşadığın hiç bir şeye inanamayacak, gerçeklik algını yitireceksin, dost-düşman, doğru-yanlış birbirine girecek ve sen sadece “BUNU DA ATLATIRIM” diyecek kadar da olsa kendine inanacaksın!
  • Sarılacak bir ailen varsa onlara sarılacak, her şeyin üstesinden tek başına gelmeye çalışmayacaksın. Ne kadar güçlü olursan ol (ilk maddeye ters düşüyor gibi gelse de aslında birlikte güzel yürüyen bir ikili bu) bir nokta var ki ”gücüm kalmadı artık” dediğin ve bunu sonuna kadar hissettiğin, o noktada aile dediğin şey sana ilaç gibi gelecek.
  • Arkadaşlar iyidir, DOST’lar en iyi!!! Fakat burada öyle ince bir çizgi var ki “GERÇEK DOST, GERÇEK ARKADAŞ” sandığın herkesi bu zamanlarında çok çok rahat ayıracaksın. Arayıp ulaşamayacak, en ihtiyacın olduğu zamanda yanında bulamayacak, belki de aslında onlar için gerçek değerinin ne olduğunu göreceksin! Bileceksin ki vakit “Çürük Elmaları” ayıklama vaktidir. Çok olumsuz girdim değil mi bu maddeye… Aslında değil, hayatından sana yük olan, fazlalık, sahtelik ve yalanları çıkardığında öyle bir hafifleyeceksin ki, yaşadığın her şey bir şükür sebebi olacak. Çünkü bu süreç içinde yanında bulduğun her DOST senin ona verdiğin değeri fazlasıyla hak ediyor olacak ve geriye dönüp baktığında ”ne güzel bir aileyiz biz” diyebileceğin bir hane halkını içerecek.
  • Ağlar vahlar edip, karalar bağlamayacaksın! Kendine acımayacaksın! Odalara kapanıp, dış dünyadan soyutlanmayacak ve bir amaca tutunacaksın! Şu hayattın akışına kapılıp sürüklenip gitmeyecek, kendi yolunu oluşturmak için gerekirse çırpınacaksın. Benim bu süreçleri atlatmamda ki en büyük motivasyonlarımdan biri buydu açıkçası. Bitirmem gereken bir okul, gerçekleştirmem gereken hatta beni yer yer fazlasıyla yoran işlerim vardı. Ama hep şunu düşündüm “beni bu kadar zorlayan kader aslında bir yandan da çözümleri kendi içinde sunuyor”. Nasıl mı ? Şu an kafamı dağıtacak pek çok sebebim olmasına rağmen bitirmem gereken o okul var ya hayata tutunma, belli bir amaca odaklanmama yaradı ve tabiri caizse kendi kafamda dönüp duran o uğultulara aman vermeyerek tüm olumsuz düşüncelerime ket vurdu! Yani oturup ağlamaya o kadar vaktim yoktu ki bunu bir mucize olarak gördüm!!! (Kırk yıl düşünsem buna şükür edeceğim de aklıma gelmezdi mesela…)
  • Kitap okudum… En boş olduğum zamanlar da bile okumadığım kadar kitap okudum. Kitaplara sığınıp zihnimi korudum belki de kim bilir. Başka dünyalara açılmak iyi geldi tabii.
  • Doğaya attım kendimi! Yürüdüm, koştum, deniz kenarına gidip üzüntülerimi, korkularımı bir bir taşlara totemleyip en uzağa fırlatma yarışması yaptım kendi kendime (Hadi ama gülmeyin bence çok etkili bir yöntemdi 🙂 )
  • Doğaya attım kendimi demişken, en güzel terapilerimden birini unutuyordum neredeyse :). Kedi, köpek sevmek, beslemek… Aldım dostluk mamalarımı, başladım doyuracak çocuk aramaya… Ben onların karnını doyurdum, onlar benim ruhumu :). Vefalı şey bu sıpalar 🙂 .
  • Kaçtım biraz da ruhumu daraltan her şeyden. Mutsuzluk veren, yüzü gülmeyen, ağzından bir tatlı söz çıkmayandan kaçtım. Kötü anılardan uzaklaştım… Bencilliğin sınırsız, sonsuz olduğu gerçeğini görmezden gelerek kendi halime bıraktım kendimi. Bazen üstelemenin anlamı yoktur, bildim (öğrendim)…
  • Yardım ettim! Kendimi hiç beklemediğim bir ortamda yeni insanlarla kaynaşıp güzel bir amaç uğruna çabalarken buldum.. Ben mi onlara yardım ettim, onlar mı bana bak işte şimdi bilemedim 🙂 .

Uzattım, bu listeyi daha da uzatırdım… Binlerce nedeniniz olabilir çünkü ağlamak için, binlerce nedeniniz olabilir vazgeçmek, çekip gitmek, kendini o bataklığa atmak, bir nefeslik ömrünü harcamak için! Ama tek bir neden var yaşamak için; UMUT! Hani şu fakirin ekmeği dedikleri ve inanılmazzzz yanıldıkları! UMUT hepimizin en büyük hazinesi!

UMUDUNUZU KAYBETMEMENİZ DİLEĞİYLE…

Sevgiyle kalın…


FOR ENGLISH PRESS 9 🙂



Motivasyon Mektubu’ için 5 yanıt

  1. Yazıda kendimi buldum diyebilirim.Ben de hayatımın dönüm noktası sayılabilecek anları son 2 senede yaşadım.Agladim üzüldüm.Ani yasayamadigimi fark ettim.Simdi ise anı yasamaya çalışıyorum😁
    Bu arada taşa totem yapıp en uzağa fırlatmak süper fikirmis 😂

    Liked by 1 kişi

    1. Öncelikle merhaba demek istiyorum sana teşekkür ederim geri dönüş için ☺️tabi böyle şeyler yaşayan kesimden olmanı istemezdim orası ayrı ama maalesef bir şekilde sınanıyoruz şu hayatta hepimiz… Ben pek inanamıyorum açıkçası herşeyin güllük gülistanlık olabileceğine, herkesin kendine göre bir acısı var maalesef(büyük ya da küçük farketmez). Umarım uzak anılarda kalır bu dönüm noktaları 🙈🤗 Zor, yıpratıcı süreçleri atlatmak kolay olmuyor evet ama sen de böyle “beni öldürmeyen acı güçlendirir” gibi bir moda girmiyor musun, atlattıkça hepsini daha da sağlam basmıyor musun yere? (Totemler saçma ama güçlüdür 😂 herkesin bi totemi olmalı bence😋).

      Liked by 1 kişi

      1. Yaşadığım her bir zorluk ve her bir hataya eskiden çok üzülürdum ama şimdi her birinden ders almaya calisiyorum.bir nevi beni öldürmeyen acı guclendirir diyorum.💪

        Liked by 1 kişi

  2. Umut, hep olması gereken şey. İyi ki var. Ve umut beslemek hiç de sanıldığı gibi zor değil! O kadar güzel anlatmışsın ki olayları. Gerçekten ama gerçekten yokuşlu yollardan düzlüğe çıkmak bizim elimizde. Dediğin gibi ağlayıp sızlanmak fazla kaderci olmak çok kolay. Ki bunu yapanlar biraz da hayatında iyi şeyler olmasını istemeyenler. Valla hiç de acımasız değilim. Çünkü 2017 eylül ayına kadar ben de öyleydim. 2016’da KPSS’ ye girdim ağladım sızladım yaşadıklarımdan dolayı. Ee Duygu ne var bunda 2018 ne güne duruyor??? Dedim ve sınava odaklandım. “Yapamam”a değil yapabilirime. Önceki hatalarımı sıraladım, zorlandığım dersleri konuları, vb. sıraladım. Ona uygun hareket ettim ve ediyorum. Kaçtım: Instagram, Facebook, Whatsapp, fazla dizilerden. Yaklaştım: Yogaya, daha iyi kitaplara, filmlere, aileye, iyi arkadaşlara. ❤ Doğaya atamadım kendimi senin gibi. :)) Neyse denize atarım artık. Sınav sonucu ne olur bilemem. Olmazsa mı? Bundan kolayı ne ki: Özelde çalışmak için eksik kalan yönlerimi geliştirmek vb. Ama zaman geçecek 30 yaşındasın Duygu? Banane! Zaman benim ve durmak niyetinde değilim. Bir kere silkinip kendime geldim gerisi gelir. Yeterki gerçekliğe uygun hareket edeyim. Kendine acıyıp ağlayıp sızlanmak berbat bir şey! Resmen kendine yaptığın en büyük ihanetlerden -biri de fazla cips vb yemek- biri. Hepimizin ortak noktasını dile getirmen çok güzel olmuş. Bırakma, yaz!

    Liked by 1 kişi

    1. İşte istediğim bakış açısı tam olarak bu 😍. Zaten belki de bu yüzden seninle yazışmak, mektuplaşmak iyi geliyor bana “yalnız değilsin cemroş” diyorum 🙈 sen yanımda olsan öyle derdin biliyorum. Herşey güzel olacak tabii, bizim elimizde bu çünkü. Ders çıkarmak, kötüdeki iyiyi görmek, her zaman yapılacak başka birşey, gidilecek başka bir yol olduğunu bilmek, hatırlamak, bunu umut etmek en güzeli. Sen başaracaksın işte mesela bu hayatta, kazanacaksın çünkü bu mantık, bu ruh kazanmazsa dünya yanlış yöne dönüyor demektir! Öyle ya da böyle mutluluk her zaman gökten zembille inmiyor, çaba gerekiyor güzel şeyler için…
      (Not: artık kendini denize at lütfen benim yerime de 💙ve sana söz fazla cips yok 🙈 belki mısır patlağı olabilir ama 😋)

      Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s